صحيح نبودن توجه به غير خدا در حال نماز برخى نيز با اين بهانه كه پرداختن به امور ديگر در نماز ، با حضور قلب در نماز منافات دارد ، سعى كرده‌اند در وجه دلالت آيهء ولايت بر مقام امامت اميرالمؤمنين عليه السلام خدشه كنند . اين اشكال را مىتوان به انحاء مختلف پاسخ داد ؛ يعنى هم پاسخ حلّى و هم پاسخ نقضى . چنان كه پيشتر بيان شد ، انجام برخى امور در حين نماز نافله و مستحبى بدون اشكال است . به علاوه شواهد بسيارى در منابع اهل تسنّن وجود دارد كه رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله حتى در نمازهاى واجب ، به برخى امور ديگر مىپرداختند كه در ادامه به طرح اين شواهد خواهيم پرداخت . توجه به اين نكته ضرورى است كه در عبادات و از جمله نماز ، توجه به غير خدا پسنديده نيست ، امّا روشن است كه امامان معصوم عليهم السلام در همه حال به خداوند متعال توجّه تام دارند و هيچگاه هيچ امرى موجب غفلت ايشان نمىشود ؛ از اين رو يكى از فضائل و مناقب اختصاصى امامان عليهم السلام ، انجام عبادت در حال عبادت ديگر مىباشد . آلوسى مىنويسد : وبلغني أنّه قيل لابن الجوزي رحمه اللَّه تعالى : كيف تصدّق علي كرم اللَّه تعالى وجهه بالخاتم وهو في الصلاة والظن فيه - بل العلم الجازم - أن له كرم اللَّه تعالى وجهه شغلا شاغلا فيها عن الالتفات إلى ما لا يتعلق بها ، وقد حكى مما يؤيد ذلك كثير ؟ فأنشأ يقول : يسقي ويشرب لا تلهيه سكرته * عن النديم ولا يلهو عن الناس أطاعه سكره حتّى تمكن من * فعل الصحاة فهذا واحد الناس « 1 » و به ما خبر رسيده كه از ابن جوزى سؤال شد : چگونه على عليه السلام در حال نماز

--> ( 1 ) . تفسير الآلوسي : 6 / 169 .